̲ò ̲Ѳ
̳


Ewa Wolnicz-Pawłowska (1947, Warszawa)

  • profesor zwyczajny, polonistką i slawistką, dr hab., Uniwersytet Warszawski, Wydziale Lingwistyki Stosowanej w Instytucie Komunikacji Specjalistycznej i Interkulturowej (do 30 IX 2014 r.: Instytut Kulturologii i Lingwistyki Antropocentrycznej);
  • jest członkiem zwyczajnym w Towarzystwie Naukowym Warszawskim (od 2004 r. członek Prezydium, 2008–2010 Sekretarz Generalny);
  • przewodnicząca Komisji Rewizyjnej (od 2011 r.);
  • Przewodnicząca Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy urzędzie Głównego Geodety Kraju;
  • członek Komisji Onomastycznej Komitetu Językoznawstwa PAN (od 2001 r.);
  • wiceprzewodnicząca Komisji Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji;
  • ekspert UNGEGN;
  • członek Komitetu Słowianoznawstwa PAN (od 2007 r.); przewodnicząca Komisji ds. Badań Slawistycznych tegoż Komitetu (od 2012 r.);
  • kierownik Zakładu Terminologii i Terminografii IKLA WLS UW (do 2014 r.);
  • redaktor naczelnym „Rocznika Towarzystwa Naukowego Warszawskiego”;
  • jest członkiem wielu kolegiów redakcyjnych czasopism naukowych;
  • stały recenzent pomnikowego dzieła Nazwy miejscowe Polski. Historia. Pochodzenie. Zmiany, wydawanego w Instytucie Języka Polskiego PAN w Krakowie;
  • publikowała kilkanaście książek (autorskich i we współautorstwie) i ponad 150 artykułów, recenzji i innych drobniejszych publikacji naukowych;
  • członek Grupy Roboczej ds. Egzonimów, członek Grupy Roboczej ds. Transkrypcji i Transliteracji;
  • nagroda zespołowa Wydziału I PAN Nauk Społecznych w dziedzinie językoznawstwa im. Kazimierza Nitscha 1992; nagroda zespołowa Ministra Edukacji Narodowej 1999;nagroda Rektora UKSW 2001;Złoty Krzyż Zasługi 2002;nagroda zespolowa Ministra Infrastruktury 2003; wyróżnienie Ministra Infrastruktury 2005;
  • dziedziny zainteresowań: historia nauki, językoznawstwo porównawcze, metodologia badań językoznawczych, onomastyka, leksykologia i terminologia, polityka językowa (poprawność w sferze publicznej, języki mniejszościowe), historia języka i dialektologia.

-mail: ewolnicz@uw.edu.pl

Prace:

  • Słownik terminów używanych przy standaryzacji nazw geograficznych (weryfikacja merytoryczna i językowa, 1998).
  • Toponymic Guidelines of Poland for Map Editors and other Users. 2nd revised edition (1999).
  • Toponymic Guidelines of Poland for Map Editors and other Users, 3th edition (2002).
  • “Pol’skoe toponimičeskoe rukovodstvo dlja izdatelej kart i drugich potrebitelej (2002).
  • Toponymic Guidelines of Poland for Map Editors and other Users. 4th edition (współautorstwo M. Zych, 2010).
  • Nazewnictwo geograficzne świata z. 1-12 (praca zbiorowa, 2004-2010).
  • Nazewnictwo geograficzne Polski. T. I. Hydronimy (praca zbiorowa, 2006), Polska terminologia hydronimiczna i hydrograficzna w: O nazwach wodnych w Polsce (2013, s. 64-93).
  • Polska terminologia wodna (książka w przygotowaniu).
  • Makrotoponimy we współczesnym świecie (w druku).
  • Osiemnastowieczne imiennictwo ukraińskie w dawnym województwie ruskim (1978).
  • Antroponimia łemkowska na tle polskim i słowackim (1993).
  • Atlas gwar bojkowskich t. I-VII (praca zespołowa pod kierunkiem J. Riegera, autorstwo około 1/3 całości, 1980-1991).
  • Antroponimia polska na Kresach południowo-wschodnich (współautorstwo W. Szulowska, 1998).
  • Nazwy wodne dorzecza Warty od źródeł do ujścia Prosny (2006), O nazwach wodnych w Polsce (2013).
  • Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, opracowanie zbiorowe Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej, Wyd. Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, 874 s.
  • Makrotoponimy we współczesnym świecie, w: Mikrotoponimia i makrotoponimia Problematyka wstępna (Microtoponymy and macrotoponymy. Preliminary problems), red. A. Gałkowski i R. Gliwa, wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2014, s. 105-116.