KOMISJA TERMINOLOGICZNA
przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów

W październiku 1955 r. na posiedzeniu w Belgradzie zapadła decyzja o utworzeniu Komisji Terminologicznej przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów.

W latach 1958–1963 Komisją Terminologiczną, składającą się z dwóch podkomisji – lingwistycznej (przewodniczący A .W. Isaczenko) i literaturoznawczej (przewodniczący D. D. Błagoj) kierował D. D. Błagoj.

W roku 1960 na posiedzeniu Międzynarodowej Komisji Terminologicznej (lingwistycznej MKTL) przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów w Pradze zaaprobowano inicjatywę prof. L. Andrejczyna wydania Słownika słowiańskiej terminologii lingwistycznej. W przygotowaniu Słownika udział wzięli: Czechosłowacka Terminologiczna Komisja Lingwistyczna (bazę dla prac Komisji stanowił Instytut Języka Czeskiego Czechosłowackiej Akademii Nauk); Serbołużycka Komisja Terminologiczna (w ramach Oddziału Językoznawstwa Instytutu  Ludoznawstwa Łużyckiego; w pracach Komisji udział brali: R. Jenč, Н. Faska, F.Michałk H. Jenč, H. Schuster-Šewc, P. Völkel); Ukraińska Komisja Terminologiczna (pracowała pod przewodnictwem  O. S. Melnyczuka, później O. B. Tkaczenki, następnie A. J. Bahmut; w skład Komisji weszli: A. O. Biłec’kyj, H. M. Hnatiuk, M.A.Żowtobrjuch, I. I. Kowałyk, N. A. Moskałenko, W. S. Perebyjnis; Komisja korzystała z pomocy W.M. Rusaniwskiego, L. S. Pałamarczuka, T. B. Łukinowej, N. P. Romanowej); Białoruska Komisja Terminologiczna (pracowała pod kierownictwem M. R. Sudnika; w jej skład weszli: A.I.Kisielewskij, I.I.Łuczyc-Fedorec, A. E. Michniewicz, A. I. Podłużny, Н. A. Cychun). Rosyjskie ekwiwalenty przygotowywał A. B. Szapiro, będący członkiem Komisji, później przewodniczący Komisji W. G. Kostomarow, a następnie A.A. Reformatskij. Ekwiwalenty bułgarskie przygotował L. Andrejczyn we współpracy z innymi lingwistami bułgarskimi. Słowacką terminologię lingwistyczną opracowali współpracownicy Instytutu Językoznawstwa im. L. Sztura Słowackiej Akademii Nauk. Część polską nadzorował W. Doroszewski w konsultacji z wieloma współpracownikami polskich naukowych placówek lingwistycznych; w pracach nad kompletowaniem i sprawdzaniem czynny udział brali: D. Buttler, Н. Satkiewicz. Ekwiwalenty macedońskie przygotowali: B.Widoeski, R. Igrinowa-Skalowska, B. Koneski, K. Toszew. Serbsko-chorwackie ekwiwalenty przygotowali: P. Ivić, D. Brozović. Oddział Słoweński reprezentował T. Logar, a następnie J. Toporišič; w pracy udział brali: F. Tomšič, A. Bajec. Ekwiwalenty angielskie opracowali:  R. Auty, L. Newman, J. Vachek, A. Skaličková; francuskie – P. Garde; niemieckie – R. Růžička (w charakterze konsultantów udział brali: G.Bergmann, E. Eichler, E. Ising, R. Klappenbach, W. Sperber, A. Steube, D. Viehweger; prace organizacyjne  koordynowała G.Walther). [z Przedmowy do pierwszego tomu Słownika słowiańskiej terminologii lingwistycznej: Slovník slovаnské lingvistické terminologie. Словарь славянской лингвистической терминологии. Dictionary of Slavonic Linguistic Terminology / Věd. Red.; Red. nauk.; Scient. Ed. Alois Jedlička. – Praha: Academia, 1977. – Svazek 1. – 553 str.; 1979. – Svazek 2. – 483 str.].

W latach 1963–1968 Terminologiczna Komisja Lingwistyczna (o takiej nazwie) kontynuuje pracę pod kierownictwem A. W. Isaczenki. Przewodniczącym Terminologicznej Komisji Literaturoznawczej (o takiej nazwie) zostaje J.Krzyżanowski.

Od roku 1968 do 1978 przewodniczącymi wyżej wymienionych Komisji byli: J. Krzyżanowski (Terminologiczna Komisja Literaturoznawcza) i  J. Horecký (Terminologiczna Komisja Lingwistyczna), który pełnił swoją funkcje do roku 1998.

W roku 1977 w Pradze został wydany pierwszy tom Słownika słowiańskiej terminologii lingwistycznej zawierający 2266 pojęć-terminów ułożonych według zasady systemowości i ich ekwiwalentów w 11 językach słowiańskich (czeski, słowacki, polski, serbołużycki, rosyjski, ukraiński, białoruski, bułgarski, macedoński, serbsko-chorwacki, słoweński) i w trzech językach zachodnioeuropejskich (angielski, francuski, niemiecki).

W 1979 r. ukazał się drugi tom Słownika, w którym wprowadzono rejestry alfabetyczne terminów we wszystkich 14 językach.

Od roku 2008 do 2013 przewodnictwo Komisji Terminologicznej (SlawTerm) objął W. Tatarinow (Rosja). W skład Komisji weszli: z Rosji – В. Татаринов (przewodniczący), В. Кульпина (zastępca), С.Казарина (sekretarz), А. Липгарт, Ю. Марчук, З. Палютина; z Ukrainy – В. Дубічинський; z Białorusi – В. Шчэрбін; z Polski – S. Gajda, W. Zmarzer, J. Lukszyn; z Bułagarii – M.Попова; z Finlandii – I. Vehmas-Lehto, I. Kudashev. Założenia ogólne, zadania i projekty zostały sformułowane w Programie Komisji na lata 2008–2013.

W roku 2009 został wydany 1. numer założonego przez Komisję czasopisma teoretycznego poświęconego problemom terminoznawstwa i terminologistyki „Słowiańskie Terminoznawstwo” (Славянское терминоведение: теоретический журнал по проблемам терминоведения и терминологистики, гл. ред. В. А. Татаринов. – М.; Минск: Московский Лицей, 2009. – № 1).

Zgodnie z decyzją XV Międzynarodowego Zjazdu Slawistów, który odbył się 20–27 sierpnia 2013 r., przewodnictwo Komisji Terminologicznej (KT MKS) na okres 2013–2018 objęła W.Iwaszczenko (Ukraina). Komisja rozpoczęła pracę w następującym składzie: Ukraina – В.Іващенко (przewodnicząca), В.Дубічинський (sekretarz), І. Кочан; Białoruś – В. Шчэрбін (zastępca), А.Зубаў, К. Любецкая, Л.Рычкова; Polska – S. Gajda, W. Zmarzer, J. Lukszyn, E. Wolnicz-Pawłowska, M. Małachowicz; Rosja – З.Комарова, С. Шелов, С. Гринев, Е. Голованова, Ю.Марчук, Э. Сорокина; Chorwacja – M. Bratanić, M.Mihaljević, L. Hudeček, K. Lewis; Słowenia – M. Žagar Karer, M. Jemec Tomazin, T. Fajfar; Czechy – R.Kocourek, I. Bozděchová; Serbia – В. Йованович; Macedonia – Ј. Стрезовска. Ogólne zasady, zadania i projekty zawarte są w Programie Komisji na lata 2013–2018.

AKTUALNOŚCI  

KOMUNIKATY